Natte teelten

We zijn ons verder aan het verdiepen in voedselmoerassen oftewel natte teelten. Wij.land en Moma's Grond Verbond namen ons mee op moerasexpeditie om meer te leren over natte teelten. Nattere vormen van landbouw op veengrond hebben in potentie veel voordelen: CO2-uitstoot verminderen, biodiversiteit herstellen, bodemdaling tegen gaan…

Hieronder een uitgebreid verhaal over natte teelten. En waarom wij ons daarin verdiepen.

 

 

Mogelijk wist je al dat een groot deel van onze veenbodems door oxidatie van het veen ieder jaar zakken. Deze inklinkende veengebieden zorgen voor veel uitstoot van CO2. Een oplossing hiervoor zou vernatting van het veen kunnen zijn.

 

Veel veengronden worden droog gehouden omdat het gras dan beter groeit, veel landbouwmachines wegzakken in te drassige grond en melkkoeien niet van natte voeten houden. Op natte veengrond is het dus niet echt lekker melkkoeien houden. Als we ons veenlandschap willen vernatten, zullen we op zoek moeten naar alternatieven voor de boeren die afhankelijk zijn geworden van deze ‘droge’ veengrond.

 

Een optie waar veel over nagedacht wordt zijn de zogenaamde natte teelten. Teelt van gewassen die wel van natte voeten houden. Voorbeelden van deze natte soorten zijn watermunt, engelwortel, moerasspirea, gagel, zwarte bessen, veenbessen (cranberry).

 

Het mooie van deze moerasplanten is dat je ze ook heel goed kunt gebruiken als thee. Veel  moerasplanten zijn ook nog eens inheems. Het is extra goed voor de biodiversiteit als we die wat meer in ons landschap zouden zien.

Wij vinden het daarom heel interessant om meer te leren over de mogelijkheden die deze natte teelten kunnen bieden. Vooral omdat we denken dat wij vanuit Wilder Land goed voor afzet zouden kunnen zorgen voor boeren die geïnteresseerd zijn om met natte teelten te beginnen. Wij zien in de praktijk dat het veel logischer is om op veengronden de moerassplanten te telen die er van nature al voorkomen.

 

We zijn daarom zelf ook al begonnen met experimenten van natte teelten. Zo heeft boer Joost van boerderij De Eenzaamheid dit najaar 1000 vierkante meter plas dras gebied voor ons ingezaaid met inheemse moerassoorten.

 

Een voedselbos, maar dan op natte moerasgrond

We experimenten ook bij boeren in Warmond met theehagen. We maken hagen van eetbare struiken die het ook goed doen op nattere grond. We zijn ook betrokken bij het Voedsel Moeras in Den Haag. Een voedselbos, maar dan op natte moerasgrond. Lees hier meer over het voedselmoeras.

 

 

 

Voor de moerasexcursie namen Wij.land en Moma ons mee naar het Veenweide Innovatie Centrum (VIC). Hier doen ze allerlei onderzoek naar de toepassingen voor het vernatten van veengrond.

 

Het doel van de Moerasexcursie van Wij.land en Moma was om een dit mogelijk toekomstscenario van vernatting van het veenweidegebied te verkennen. De belangrijkste conclusie van de dag is dat natte teelten nog in de kinderschoenen staan. We moeten komende jaren nog veel experimenteren om deze teelt in de vingers te krijgen. Het mooie is dat er in het netwerk van Wij.land veel boeren zitten die willen gaan experimenteren. Dan kunnen wij voor jouw meer natte blends ontwikkelen.


Mooi weetje wat we leerde bij het VIC over innovatieve teelten: het heeft voor mais 15 jaar geduurd om dit gewas in Nederland te kunnen telen. Na de Tweede Wereldoorlog is mais vanuit Amerika naar Nederland gekomen als nieuw gewas. Het bleek niet zo gemakkelijk om in ons land mais te telen. Het heeft uiteindelijk 15 jaar geduurd de mais teelt in de vingers te krijgen.

Thee die biodiversiteit herstelt én bodemdaling en CO2 uitstoot tegengaat? 

Dat we voor een wilder land een lange adem nodig hebben wisten we al, maar het is wel onze ambitie om te kijken of we binnen 15 jaar een groot aantal natte teelten in Nederland van de grond kunnen krijgen. Zou toch mooi zijn: Natte thee. Thee die biodiversiteit herstelt én bodemdaling en CO2 uitstoot tegengaat?

 

Meer over dit onderwerp:

Why Saving World’s Peatlands Can Help Stabilize the Climate 

Het voedselmoeras is een alternatief voor de veenweide: ‘De lisdoddechips smaakte heerlijk